ภาคใต้

 

 

 ภาพพื้นที่บริเวญภาคใต้

 

(ภาพประกอบ-ภูมิประเทศ   ชายทะเล  ป่ายาง    การประมง)

                    การอพยพย้ายแหล่งที่อยู่อาศัยทำกินในภาคใต้นั้น เนื่องจากภูมิประเทศส่วนใหญ่
เป็นพื้นที่อยู่ระหว่างคาบมหาสมุทรอินเดียกับทะเลจีนใต้
(อ่าวไทย)
จึงทำให้มีลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และมรุสุมตะวันออกเฉียงเหนือพัดผ่านตลอดเวลา
จงทำให้มีฝนตกชุก มีพายุและลมแรงเกือบตลอดทั้งปี   พื้นดินจงมีความชื้นสูง 
จึงทำให้มีการปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมดังกล่าว

            ด้วยเหตที่ภาคใต้นั้นมีพื้นที่ราบสูง และชายทะล จึงทำให้มีชุมชนเกิดขึ้นในลักษณะที่แตกต่างกัน 
และมีความหลากหลาย   ทำให้ไม่สวามารถที่จะพึ่งพาอาศัยตนเองได้เช่นเดียวกับชุมชนในหุบเขา
ดังนั้น ภาคใต้จึงมีลักษณะของเป็นหมู่พวกเพื่อพึ่งพาอาศัยกัน  โดยมีการไปมาหาสู่แลกเปลี่ยนสินค้า
หรือผลิตผลกัน  เนื่องจากมีทรัพยากรเกิดขึ้นมากมายในพื้นที่ซึ่งมีอาชีพการทำสวนผลไม้ การทำสวนยาง
และการทำเหมืองแร่   เช่นมีข้าวและพืชผักบนพื้นที่ราบ   มีปลาและสัตว์จากทะเลตามชายฝั่งที่มีการประมง 
มีเครื่องเทศ ผลไม้ ของป่า สมุนไพร ฟืนในป่าเขา  จึงเกิดค่านิยมในมิตรไมตรีมากกว่าภาคอื่น
จนถึงกับมีธรรมเนียมเป็นเกลอกัน
(เรียก เกลอเขา –เกลอเล ) กล่าวคือ
มีเกลอจากหมู่บ้านบนเขากับมีเกลอหมู่บ้านชายทะเล  มีการติดต่อไปมาหาสู่กันจนทำให้เป็นคนหูตากว้างไกล
จากเครือข่ายชุมชนดังกล่าว แล้วพัฒนาการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือกัน  มาเป็นคุณธรรมของคนจริง
(นักเลง)
และใจกว้าง

            พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เมืองนครศรีธรรมราช นั้นถือว่าเป็นกษัตริย์ที่สร้างเอกภาพทางวัฒนธรรม
ให้กับแผ่นดินทางภาคใต้ ที่มีความหลากหลายทางการค้าขาย แลกเปลี่ยนสินค้าโดยมีผู้คนจากเพชรบุรีอยุธยา
และ คนในเชื้อสายแขกชวา   ได้พากันเข้ามาตั้งหลักแหล่งโดยทำการหักร้างถางพงทำให้ป่าเป็นนา
ในเมืองนครศรีธรรมราช สร้างสังคมการเกษตรและติดต่อค้าขายกับเมืองใกล้เคียง มีความเป็นปึกแผ่นขึ้นแล้ว
ยังได้มีอำนาจดูแลไปตามหัวเมืองต่างทางภาคใต้ด้วย

           การสร้างที่อยู่อาศัยของภาคใต้นั้นมีความแตกต่างจากบ้านเรือนในภาคอื่น กล่าวคือ
บ้านเรือนภาคใต้นั้นนิยมสร้างบ้านยกพื้นสูงเพื่อป้องกันน้ำท่วมฉับพลัน
(ชาวบ้านเรียก น้ำพะ
แต่ไม่นิยมฝังเสาลงในดินอย่างเรือนภาคอื่น แต่จะวางเสาทุกเสาลงบนตีนเสา
โดยใช้ก้อนหินหรือท่อนไม้เนื้อแข็งหรือแท่งหล่อปูนซีเมนต์รองรับไว้ แล้วจึงใช้วิธีบากและประกบ
ใช่ขื่อ แป และคานบังคับเสาให้ตั้งเข้ารูป แล้วจึงวางจันทัน   แปลาน   ตง รอด ระแนง เป็นต้น
แล้วมุงหลังคา ปูพื้น และกั้นฝา เพื่อให้มีการยึดโยงกันเองให้มั่นคง สาเหตุที่ไม่ฝังเสาลงดินนั้นเนื่องจาก
มีฝนตกชุกที่ทำให้ดินพื้นมีความชื้นทำให้อ่อนตัวง่าย แล้วยังให้ปลวก
เชื้อราสามารถขึ้นทำลายไม้เสาให้ผุพังเร็วขึ้น  และการสร้างโดยใช้ตีนเสาและมีความสูงไม่ให้เกิน ๑ เมตร
เช่นนี้  ช่วยให้สามารถยกย้ายบ้านง่ายขึ้นในยามมีพายุหรือ ลมพัดแรง 

              บ้านเรือนทางภาคใต้นี้นิยมปลูกให้มีหลังคาต่ำและลาดชันให้น้ำฝนไหลลงเร็ว
สะเด็ดน้ำเร็วขึ้น เสาบ้านนั้นสร้างให้ปล่อยเสาเอนเข้าในเล็กน้อย
(รูปทรงนี้ชาวบ้านเรียก ทรงช้างเยี่ยว
เพื่อให้สามารถวางกระดานกั้นฝาในแนวนอนให้ริมล่างของฝากระดานทับส่วนบนของแผ่นล่างกันฝนสาดฝาบ้าน
ให้ฝากั้นบ้านสามารถปะทะแรงลมที่ไหลขึ้นไปด้านบนได้   นอกจากนี้บ้านภาคใต้ยังนิยมสร้างห้องหรือ
บ่อเก็บน้ำฝนไว้ใช้ทั้งปี          

                      ด้วยเหตุที่มีการแลกเปลี่ยนสินค้ากันในแต่ละพื้นที่ของภาคใต้นั้น ทำให้ความรู้และ
ประสบการณ์ของแต่ละพื้นที่มีการถ่ายทอดกันระหว่างคนต่างเผ่าพันธ์ เช่น กลุ่มซาไกกับคนไทยภาคใต้  
ระหว่างคนไทยกับคนจีน ระหว่างคนจีนกับคนมาลายู ระหว่างคนไทยภาคใต้กับคนไทยภาคอื่นๆ
ทำให้มีความรู้และได้รับประสบการณ์มากขึ้นจนสามารถจัดเป็น องค์ความรู้เพื่อประโยชน์
ในการดำรงชีวิตร่วมกันหลากหลายประการ             

 

 

 

 

แผนที่ภาคใต้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 www.siamrecorder.com
[email protected]